مناسبت ها
اوقات شرعی
اوقات شرعی به افق تهران
اذان صبح: 04:53:17
طلوع آفتاب: 06:17:09
اذان ظهر: 11:48:52
غروب آفتاب: 17:20:36
اذان مغرب: 17:39:03
نیمه شب: 23:06:56
حدیث روز
  • امام صادق علیه السلام
  • قالَ اللَّهُ تباركَ وتعالى: ما تَحبَّبَ إليَّ عبدي بأحَبَّ مِمّا افْتَرَضتُ علَيهِ؛
  • الكافي: ج 2، ص 82، ح 5 ميزان الحكمة: ج 1، ص 503
امام حسین (ع) و مقام رضا .
امام حسین (ع) وامام سجاد(ع)
   امام حسین (ع) و مقام رضا .

مقام رضا و خشنودي از خداوند يكي از بالاترين درجاتي است كه بر اثر معرفت كامل نسبت به خداوند و حكمت ها و رحمت هاي او و همچنين شناخت دنيا و حقيقت آن حاصل مي شود.
 امام صادق (ع) فرمودند: «در نمازهاي واجب و مستحب سوره فجر را بخوانيد، زيرا اين سوره حسين بن علي(ع)  است و رغبت و توجه به اين سوره داشته باشيد. خداوند شما را رحمت كند».
ابو اسامه كه در مجلس حاضر بود پرسيد:«چطور اين سوره، خاص امام حسين (ع) شده؟»
امام فرمود: «آيا نشنيده اي كه خداوند مي فرمايد: يا ايتها النفس المطمئنة ارجعي الي ربك راضيةً مرضيةً فادخلي في عبادي و ادخلي جنتي» حسين (ع) صاحب نفس مطمئنه، راضيه و مرضيه بود و اصحاب و ياران او از خاندان پيامبر,، راضيان از خدا هستند. 
هم الراضون عن الله يوم القيمة و هو راضٍ عنهم، آن ها هستند كه هم از خدا راضي هستند و هم خدا از آن ها راضي است.
 هنگام حركت از مكه به سوي كربلا، امام در جمع ياران خود سخنراني كرد و به مساله شهادت و پايان راه اشاره نمود. درضمن سخنان، فرمود:
«رضي الله رضانا اهل البيت،‌ رضاي خدا، رضاي ما اهل بيت است».
 
 در هنگام خروج از مدينه، در كنار قبر جدش رسول الله،‌ با خدا مناجاتي داشت و خواهش او از خداوند اين بود:
«اسئلك يا ذالجلال و الكرام بحق القبر و من فيه الا اخترت لي ما هو لك رضي و لرسولك رضي، خدايا به حق اين قبر و كسي كه در آن آرميده، براي من آن راهي را انتخاب كن كه رضایت تو در آن باشد و رسول الله نيز راضي باشد».
 شخصي به امام حسين(ع) نامه نوشت و درخواست نمود كه آقا به من خبر بدهيد خير دنيا و آخرت چيست؟ 
امام} در پاسخ نوشتند:
«بسم الله الرحمن الرحيم،‌ اما بعد فانه من طلب رضیَ الله بسخط الناس كفاه الله امور النّاس و من طلب رضیَ الناس بسَخط الله وكَّلهُ الله إلي النّاس و السلام، هر كسي در پي خشنودي خداوند باشد و لو مردم ناراحت شوند، خداوند كارهاي او را در رابطه با مردم كفايت مي‌كند و هركسي كهبا نافرماني خدا در پي خشنود كردن مردم باشد، خداوند او را به مردم  وا مي‌گذارد».
 
 ابن زياد نامه اي به اين مضمون براي امام حسين (ع) نوشت:«يزيد به من دستور داده كه سر بر بالين راحت نگذارم و غذاي سير نخورم تا آن كه شما را به خدا ملحق نمايم يا تسليم حكم من و يزيد بن معاويه بشوي و السلام».
امام حسين(ع) وقتي نامه را خواندند آن را دور انداخت و فرمود:
«لا افلح قوم اشتروا مرضاه المخلوق بسخط الخالق، گروهي كه رضاي مخلوق را به قيمت غضب خدا مي خرند هرگز رستگار نمي شوند».
كسي كه نامه را آورده بود گفت: جواب نامه را بدهيد. امام فرمود «اين نامه جوابي ندارد،‌ زيرا عذاب الهي بر او حتمي شده است».
 فرزدق شاعر مي گويد: «نزديك مكه خدمت امام رسيدم، امام از احوال كوفه سؤال كردند من گفتم: اي آقاي من، دل هاي مردم با شما است ولي شمشيرهاي ايشان عليه شما است. 
امام (ع) فرمودند: «صدقت لله الامر، وكل يوم هو في شان، ان نزل القضاء بما تحب و ترضی فنحمد الله علی نعمائه و هو المستعان علی اداء الشكر، و ان حال القضاء دون الرجال فلم يبعد من كان الحق نيته و التقوی سريرته،‌ راست مي گويي، كار دست خدا است، اگر قضاي الهي (خواست خداوند) با آن چه ما دوست داريم و مي پسنديم هماهنگ بود، پس خدا را بر نعمت هايش سپاس مي گوييم و از او براي اداي شكر كمك مي گيريم و اگر مطابق دلخواه ما نبود، پس كسي كه نيتش حق و روش او تقوا است دور نمي شود (از خواسته خود و رضاي الهي).
 در شب عاشورا، امام خواهر خود را به صبر و رضا دعوت نموده،‌ فرمود:
«يا اختاه... ارضي بقضاءالله، خواهرم... به خواسته و حكم خداوند راضي باش.»
 بالاخره در آخرين لحظات عمر، هنگامي كه از بالاي اسب بر زمين مي افتد، مي فرمايد:
«رضاً بقضائك و تسليماً لامرك، لا معبود سواك،‌يا غياث المستغيثين».
 
اشك چشم خدا باوران/ سيد رضا فقيهي
 
كودكي امام سجاد(ع) 
ابراهيم ادهم و فتح موصلي هركدام جداگانه گويند:
با قافله در بيابان مي رفتم احتياجي پيدا كردم از قافله دور شدم، ناگهان ديدم پسركي راه مي رود، با خود گفتم سبحان الله بياباني بي سر و ته اين پسرك چه مي‌كند.
نزديك او رفته سلام كردم جواب داد. 
گفتم: كجا مي روي؟
گفت: مي روم به خانه خدا.
عرض كردم: عزيزم تو كوچكي هنوز بر تو واجب نشده.
فرمود: «پيرمرد، نديده اي كودكاني از من كوچكتر مرده اند؟»
گفتم: پس خوراكي و مركب سواريت كو؟
فرمود: «توشه ام پرهيزگاري من است و مركب سواريم دو پاي من و هدفم مولايم هست»
گفتم: من خوراكي با تو نمي بينم.
فرمود: «درست است پيرمرد، مي شود يك نفر تو را دعوت كند تو از خانه غذاي خودت را ببري؟»
گفتم: نه.
فرمود: «كسي كه مرا به خانه اش دعوت كرده آب و غذايم را مي دهد»
گفتم: پاي بردار تا زورتر برسي.
فرمود: «من بايد كوشش كنم، او بايد مرا برساند. نشنيده اي خداوند در اين آيه مي فرمايد: «و آنها كه در راه ما (با خلوص نيت) جهاد كنند، قطعاً به راه هاي خود، هدايتشان خواهيم كرد، و خداوند با نيكو كاران است».
در همين ميان جواني خوش صورت با لباسي سفيد پيش آمد و كودك را در آغوش گرفته بر او سلام كرد. 
من به جوان گفتم: تو را به آن خدایي كه اين ظاهر آراسته و زيبا را به تو داده اين پسرك كيست؟
گفت: او را نمي شناسي؟ او علي بن الحسين} است، آنگاه رو به كودك نموده گفتم: تو را به حق آباء گرامت اين جوان كيست؟
فرمود: «او را نمي شناسي خضر است، كه هر روز پيش ما مي آيد و سلام به ما مي‌كند»
گفتم: تو را به حق آباء گرامت سوگند بدون خوراك چگونه اين بيابان را طي مي‌كني؟
فرمود: «من خوراك دارم خوراكم چهار چيز است».
پرسيدم: چه چيز؟
فرمود: 
«1- من تمام دنيا را مملكت خدا مي دانم. 
2- تمام مردم را بنده و كنيز و عيال او.
3- ارزاق و وسایل را در دست خدا مي بينم.
4- فرمان او را در هر چيز نافذ و جاري مي يابم».
گفتم: خوب زاد و توشه اي داري، اي زين العابدين تو با همين زاد از بيابان هاي آخرت مي گذري چه رسد به بيابانهاي دنيا.
 خوف امام 
به امام سجاد (ع) عرض شد: چگونه صبح كرديد؟
فرمود: 
«ما صبح كرديم در حالی که به واسطه انتساب به پيامبر, ترسانیم، ولي تمام مسلمانان به واسطه پيامبر, در امان و آسايشند».
 
 اوصاف امام سجاد( ع)  از زبان كنيز
اوصاف امام را از كنيزش پرسيدند.
گفت: مختصر بگويم يا مطول.
گفتند: نه مختصر.
گفت: هرگز روز برايش غذا نياوردم (يعني پيوسته روزه داشت) و هرگز شب برايش رختخواب نگستردم (يعني شب ها پيوسته به عبادت مشغول بود).
 روزي گذشت از كنار چند نفر كه بدگویي از او مي كردند، فرمود: «اگر راست مي‌گویيد خدا مرا بيامرزد، اگر دروغ مي گویید خدا شما را بيامرزد»

   |    :   امام حسین (ع) و مقام رضا .

ارسال نظر:
ارسال
نظرات کاربران:
خانه چاپ ارسال به دوستان نسخه متنی کوچک کردن متن بزرگ کردن متن دانلود خروجی پی دی اف خروجی میکروسافت ورد
تعداد بازدید : 2434
10/10 (تعداد آرا 1 نفر )