مناسبت ها
اوقات شرعی
اوقات شرعی به افق تهران
اذان صبح: 05:36:53
طلوع آفتاب: 07:06:48
اذان ظهر: 11:59:31
غروب آفتاب: 16:52:13
اذان مغرب: 17:12:29
نیمه شب: 23:14:33
حدیث روز
  • پيامبر صلى ا لله عليه و آله
  • مِن سَعادَةِ ابنِ آدَمَ اسْتِخارَةُ اللّه‏ِ و رِضاهُ بِما قَضَى اللّه‏ُ و مِن شِقْوَةِ ابن آدَمَ تَركُهُ اسْتِخارَةَ اللّه‏ِ و سَخَطُهُ بِما قَضَى اللّه‏ُ ؛
  •  
  • تحف العقول، ص 55
شیوه رفتار کودکان نوپا
.
رفتار كودكان نو پا
در دنیای امروز یکی از مهمترین ابزارهایی که پدر و مادرها نیاز دارند تا به وسیله آن به کودک خود کمک کنند تا شاید، با ملاحظه و با فکر بزرگ شود، از اعمال محدودیت ها ناشی می شود. یادگیری کودکان نوپا در زمان تنهایی فقط درباره خودشان نیست بلکه آنها یاد می گیرند که چگونه خود را با دنیای وسیع تر وبزرگ تری، منطبق و سازگار کنند و بهترین کمکی که در این زمینه می توانید به آنها بکنید، این است: «بر سر محدودیت هایی که برایش در نظر گرفته اید محکم و استوار بایستید.»
که به روش های گوناگون می توانید این کارها را انجام دهید:
 
• هنگام غذا خوردن، خوابیدن، دست زدن به چیزهای خطرناک، بازی ک
ردن با دیگران و چیزهای دیگر، محدودیت هایی برای او وضع کنید.
• هنگامی که در منزل پدربزرگ یا مادربزرگ، در پارک و یا در منزل دوستان هستید نیز این محدودیت ها را اعمال کنید.
• در نوع رفتاری، که از کودک خود می پذیرید، محدودیت ایجاد کنید تا بداند که چه کار باید بکند و چه کار نباید بکند، برای مثال: هرگز نباید کسی را بزند، گاز بگیرد، کج خلقی کند و نباید ترشرویی و بداخمی کند.
• در واکنش هایی که نسبت به کودک خود نشان می دهید، محدودی
ت ایجاد کنید. برای مثال: هرگز به او سیلی نزنید، با او کج خلقی نکنید، خودتان هم بد اخمی و ترشرویی نکنید و پوزخند نزنید در غیر این صورت باید تحمل عکس العمل های او را داشته باشید.
• در زمانی که به کودک خود اختصاص می دهید نیز محدودیت ایجاد کنید، این عمل می تواند اصراری دوباره بر گذراندن زمانی برای خودتان باشد.
• هرگز در احساسات، هیجانات و عواطف خود محدودیت ایجاد نکنید،  آن‌چه حس می کنید، واقعی ترین احساس شماست.
باید ایجاد محدودیت را با آن چه که کودکتان می تواند انجام دهد و آنچه که انتظار دارد شما انجام دهید شروع کنید، زیرا در این سن، کودکان هیچ کنترلی بر رفتار خود ندارند و اگر به آنها اجازه دهید، در همه ساعات شبانه روز از شما درخواست های بی پایانی دارند و انتظار دارند تا آنها را انجام دهید.
کودک نوپایی که با ایجاد محدودیت روبه رو است و محدودیت اعمال شده بر رفتارش، ثابت و بدون تغییر است ممکن است اغلب عصبانی، درمانده و مأیوس باشد و گاهی هم کج خلقی کند ولی این نوع محدودیت ها، مانند بازویی حمایت کننده بر شانه های او عمل می کنند. این محدودیت ها (اطمینان از این که محدودیت های ایجاد شده عادلانه هستند هم بسیار مهم است.) به او اطمینان می دهند که وقتی کسی به آنها «نه» می گوید، در واقع به اندازه کافی از او حمایت می کند.
وقتی که به چشمان کودک نوپای خود نگاه می کنید، صدایتان را بلند کرده و با او محکم صحبت کنید، در این شرایط او احساس امنیت و عشق می کند. او می داند که بعداً احساس خوبی خواهد داشت، چون هر چقدر هم که بهانه گیری و نق نق کند شما اجازه نمی دهید چیزها را خراب کند، خودش را به خطر بیندازد و یا فرد دیگری را نگران و آشفته کند.
به تدریج او بزرگتر شده و به بلوغ نزدیک می شود، و بیشتر می تواند 
سستی خود را برطرف کند و آرزوهای خود را تغییر دهد. او بزرگ می شود و مطمئن است که می تواند از عهده بخش های مختلفی از زندگی که شما اصرار دارید او آنها را انجام دهد، بر آید، مثل:
نشستن هنگام غدا خوردن، سلام کردن به دوستان بزرگ تر و... او هم چنین می تواند بدون کارهای بدی که شما به او اجازه نمی دادید تا آنها را انجام دهد، روزگار را سپری کند. مثلاً این که شب ها بیشتر بیدار بماند و یا بیرون از خانه زیر باران بازی کند.
 
عشق و محدودیت ها
اگر شما باعث شوید تا کودکتان احساس خاص خود را داشته باشد و محدودیت برای او ایجاد نکنید، او به یک ظالم و ستمگر لجوج تبدیل می شود که به آرامی و به تدریج باعث تنفر شما می شود. من یقین دارم این امر انجام می شود. اگر فقط برای رفتارهایش محدودیت ایجاد کنید ولی به او نشان ندهید که برای شما خیلی شکوهمند و با ارزش است، شما ستمگر خواهید بود و بعدها ممکن است برایش بسیار سخت باشد تا فکر کند که چرا شما را دوست داشته است. عملکرد یک طرفه کارساز نخواهد بود.
کودک شما نیاز دارد تا احساس کند فردی خاص و ویژه است و نیز بداند که محدودیت هایی در رفتارهای او و رفتارهای شما اعمال می شود. این ها درس های بزرگی برای زندگی هستند.
اگر می خواهید کودک شما بزرگ و بالغ شده و به فردی تبدیل شود که:
• با حرارت، بخشنده و جالب توجه باشد و احساس راسخ و محکمی درباره خودش داشته باشد.
• نترسد و برای آن چه که نیاز دارد محکم بایستد و آن را طلب کند.
به والدینی نیاز دارد که:
• با حرارت، مهربان و جالب توجه باشند و احساس خوبی نسبت به خودشان داشته باشند و از این که بایستند و نیاز خود را بگویند و هم چنین نیازهای کودکشان را بیان کنند، هراس و واهمه ای ندارند.
فرزندانتان را آن طور که هستند بپذیرید
فرزندانتان را آن طور که هستند بپذیرید نه آن گونه که می توانند باشند
 
اگر می خواهیم فرزندانمان خود را انسانهایی با ارزش تصور کنند، باید آنان را با تمام کاستیهایشان بپذیریم. بسیاری از والدین باور دارند که برای کمک کردن به فرزندان در جهت پیشرفت و تعالی باید مرتباً کمبودهایشان را متذکر شوند. اما در واقع، این روش تأثیر معکوس دارد و کودکان دلسرد خواهند شد. تصور کنید به خود شما چه خواهد گذشت، اگر هر روز اشتباهاتتان به رخ کشیده شود. آیا احساس با ارزش بودن می کنید؟ مسلماً همه ما زمینه پیشرفت داریم ولی نکته این است که مردم نمی توانند پیشرفت کنند، مگر احساس خوبی درباره خود داشته باشند و باور کنند که می توانند به پیشرفت نائل شوند. تصور کنید چه احساسی خواهید داشت زمانی که به تناوب تشویق شوید و بدانید که خانواده برای شما ارزش قائل است؟
ما  باور داریم که برای  فرزندانمان  ارزش  قائلیم  و گاهی نیز آن  را  بازگو  می‌کنیم. 
 اما، اغلب اعمال ما با گفتارمان متناقض است. به آنان می گوییم که عالی هستند، اما وقتی مطابق معیارهای ما عمل نمی کنند، از آنها اظهار نارضایتی می کنیم.
اما باید یاد بگیریم که عمل را از انجام دهنده آن مجزا کنیم. کودک همیشه آن طور که ما می خواهیم عمل نمی کند. اما باید به او ثابت کنیم که بدون توجه به آنکه چگونه عمل می کند، برای او به عنوان یک فرد ارزش قائلیم.
 
خبرچینی کودک را ندیده بگیرید
توجه کردن به خبرچینی اثر دلسرد کننده شدیدی دارد. کودک با استفاده از خبرچینی می خواهد خود را خوب نشان دهد و مورد توجه قرار گیرد. و زمانی موفق خواهد بود که کسی مقصر تشخیص داده شود. 
وقتی والدین به خود اجازه می دهند که طرف صحبت این گونه کودکانه قرار گیرند، در واقع آنان را دعوت می کنند که در فرصتهای دیگر هم از این روش سود برند.
گاهی والدین سعی می کنند با توضیح این که دیگر نمی خواهند از کسی چیزی بدانند، به این کار خاتمه می دهند. گرچه ممکن است این روش مؤثر باشد، ولی برای کودکی که هنوز با خبرچینی جلب توجه می کند، بی تأثیر است.
بهترین راه آن است که با مشغول کردن خود به کاری دیگر صحبتهای او را ندیده بگیرید. البته، گرچه ما باور داریم، یک روش مؤثر در برخورد با بسیاری از رفتارهای منفی باید با توجه کردن به رفتارهای مثبت همراه باشد. بعضی از والدین، به متوقف کردن خبرچینی فرزندشان اهمیت نمی دهند.
آنان می ترسند، اگر کودک را از این کار منع کنند، او در شرایطی هم که مورد اذیت دیگران قرار می گیرد از گفتن آن اجتناب کند. در حالی که این امر صحیح نیست. زیرا، کودکان تفاوت بین خبرچینی و مطلع کردن والدین هنگامی که مورد آزار قرار گرفته اند را درک می کنند.
اگر کودک به راه خطرناکی کشیده شد، این اصل را به خاطر بسپارید که: «با وضعیت کار داشته باشید، نه با مهاجم» . در غیر این صورت ممکن است، شرکت دادن شما در شرایطی نامطلوب بارها تکرار شود.
 
کتاب نکات کلیدی تغذیه کودک
نوشته محمدرضا قربان زاده
   |    :   شیوه رفتار کودکان نوپا

ارسال نظر:
ارسال
نظرات کاربران:
خانه چاپ ارسال به دوستان نسخه متنی کوچک کردن متن بزرگ کردن متن دانلود خروجی پی دی اف خروجی میکروسافت ورد
تعداد بازدید : 2331
10/10 (تعداد آرا 1 نفر )